| Spis treści |
|---|
| Poziom bezrobocia w Polsce po wejściu do UE |
| str 2 |
| str 3 |
| str 4 |
| str 5 |
| Wszystkie strony |
Bardzo trudno jest dokonać pełnej analizy i jednoznacznej oceny wpływu wejścia Polski do UE w kontekście polskiego rynku pracy, tym bardziej w skali makroekonomicznej. Nie ma bowiem możliwości precyzyjnego wskazania związków makroekonomicznych przyczynowo-skutkowych, gdy zachodzi na siebie kilka procesów i zjawisk:
proces wzrostu gospodarczego uwarunkowany różnymi czynnikami,
strukturalne przeobrażenia rynku pracy wynikające z długoterminowych procesów demograficznych,
zmiany jakości podaży zasobów pracy wynikające ze zmian w preferencjach edukacyjnych społeczeństwa, co uwidacznia się w dłuższym, co najmniej kilkuletnim horyzoncie czasowym,
efekty zmian w prawie pracy oraz rezultaty wdrażania nowych rozwiązań organizacyjnych w obszarze pracy,- zachowania przedsiębiorców dążących do uzyskiwania przewagi konkurencyjnej swojej działalności, także poprzez utrzymywanie niskich kosztów pracy – co w konsekwencji na europejskich rynkach pracy może mieć znaczenie,
samo wejście do EU (tzw. boom akcesyjny i jego rezultaty),
zainicjowanie procesów migracyjnych związanych ze swobodnym przepływem pracowników w UE (choć w ograniczonym jeszcze okresie),
korzystanie ze środków unijnych, w tym możliwość finansowego uzupełniania nakładów na aktywną politykę rynku pracy oraz realizacja innych projektów, pośrednio rzutujących na zatrudnienie.
Przy ocenie wykorzystania członkostwa do poprawy sytuacji na rynku pracy niezmiernie trudno jest również wyciągnąć wnioski z doświadczeń innych państw, które wcześniej przystępowały do wspólnot europejskich czy już Unii Europejskiej. Doświadczenia Hiszpanii, Portugalii, Grecji czy Irlandii, które stając się członkami Wspólnoty, znajdowały się w podobnej sytuacji gospodarczej jak Polska, różnią się w znaczący sposób od siebie. Pozwala to wysnuć wniosek, iż integracja musi zostać uzupełniona poprzez dodatkowe działania gospodarcze oraz legislacyjne, które pozwalają uruchomić i zintensyfikować procesy, które przekładają się na poprawę sytuacji na rynku pracy. Zależnie od przyjmowanej koncepcji rozumienia rozwoju i procesu zmian zachodzących na rynku pracy można podkreślać znaczenie różnych czynników determinujących lub współdeterminujących sytuację na rynku pracy. Niewątpliwie skala i tempo wzrostu gospodarczego, jak i jego cechy strukturalne odgrywają tu istotną rolę. Decydować bowiem mogą o warunkach dla rozwoju przedsiębiorczości czy inwestycji – a zatem wpływają na tendencje związane z tworzeniem miejsc pracy. Od strukturalnych cech ludzkich, czyli jakości podaży, zależy, jaka jest postać dopasowywania podaży i popytu, czy napotyka na problemy, a jeżeli tak, to na jakie. Dodatkowo – warunki prawne na rynku pracy (koszty pracy, skala elastyczności lub poziom nieelastyczności, zachęty do nieaktywności lub ich brak w postaci ograniczenia dostępu do nadmiaru możliwych transferów socjalnych) decydować mogą, czy w danych warunkach wzrostu ekonomicznego dynamika rynku pracy (a więc przepływy zasobów, przyjmowanie przez bezrobotnych nowych miejsc pracy, odchodzenie od „szarej strefy” itp.) będzie na tyle wysoka, by przyspieszać proces obniżania bezrobocia i podwyższania stopy pracujących. w statystykach europejskich podstawowe charakterystyki polskiego rynku pracy wyglądają bardzo źle.